Inhibitory MAO

Wydawałoby się więc, że inhibitory MAO są lekami o działaniu fizjologicznym, co znaczy, że ich mechanizm opiera się jedynie na pewnym modyfikowaniu procesów zachodzących w organizmie, lecz nie wywołują one stanów szczególnie odległych od zwykłej równowagi, panującej w prawidłowo funkcjonującym ustroju. Już wkrótce okazało się jednak, że tak nie jest. Ich działanie może być w wielu sytuacjach niekorzystne, a nawet wyraźnie groźne dla organizmu. Są to leki Bardzo „wymagające”, to znaczy – można je podawać jedynie przy bardzo ścisłym przestrzeganiu wielu warunków. Między innymi, nie można ich łączyć niemal z żadnymi innymi lekami psychotropowymi, gdyż „krzyżowanie się” działania inhibitorów MAO z innymi środkami prowadzi do ciężkich powikłań. Nie można też w czasie kuracji inhibitorami używać alkoholu w żadnej postaci, ponieważ występują wtedy szczególnie silne reakcje na alkohol, często w postaci ciężkich zatruć.

Używając inhibitorów MAO należy też wystrzegać się pewnych zwykłych produktów spożywczych, jak: jarzyny strączkowe, śmietana, ser. Ciężkie zatrucia zdarzają się zwłaszcza po niektórych gatunkach sera, zawierających takie produkty rozpadu białka, jak tyramina. Wykazuje ona właściwości pobudzające w stosunku do układu sympatycznego w zwykłych warunkach nie jest szkodliwa, ponieważ ulega szybkiemu rozpadowi pod wpływem monoaminooksydazy, tak samo, jak produkowana przez nadnercza noradrenalina. Gdy natomiast pod wpływem inhibitorów działanie ‚tego enzymu ulega zahamowaniu, wtedy nadmiar tyramidy powoduje znaczną zwyżkę ciśnienia krwi i szereg innych niebezpiecznych zjawisk.

Znane są jeszcze inne mechanizmy działania inhibitorów MAO. Stwierdzono między innymi, że wpływają one na obniżenie poziomu glukozy we krwi. W trakcie leczenia inhibitorami jej poziom jest niski a podawanie cukru powoduje stosunkowo niewielkie podwyższenie ilości glukozy we krwi. Co ciekawsze z trzech narzucających się możliwych interpretacji tego zjawiska – żadna nie okazała się słuszna. Mianowicie inhibitory MAO nie powodują ani przyspieszonego wydalania, ani też – nie ograniczają jej wchłaniania z jelit. Prawdopodobnie zmieniają przepuszczalność błon komórkowych wobec tego cukru, co powoduje obniżenie się jego poziomu we krwi. Należy wspomnieć o tym, że inhibitory MAO nie powodują zasadniczo niemal żadnych zmian w zapisie elektroencefalograficznyim. Różni je to wyraźnie od pozostałych środków tymoleptycznych.

Podobne wpisy