Działanie imipraminy

Działanie imipraminy można też dokładniej opisać, posługując się konkretnym przykładem. A więc: pewien pacjent, od dłuższego czasu skarży się na męczące myśli o przykrej treści ostatnio widzi wszystko „w czarnych barwach”, uważa się za ciężko chorego, nigdy się nie wyleczy grozi mu szereg niepowodzeń, bo „z niczym nie daje sobie rady”. Uważa się za niepotrzebnego, niezdolnego do niczego. Grozi mu nędza, jest ciężarem dla rodziny, którą zresztą też spotka szereg nieszczęść. Jednocześnie traci łaknienie, z trudnością zasypia, budzi się w ciągu nocy, nad ranem budzi się i już nie zasypia – w sumie śpi rzeczywiście bardzo mało. Rano czuje się Zmęczony, zmęczenie nie ustępuje także w ciągu dnia, chociaż po południu bywa nieco mniejsze. Pojawiają się też dolegliwości (bóle, ucisk) w okolicy serca oraz bóle głowy. Wyraźnie obniża się ogólna aktywność pacjenta, trudno mu się do czegokolwiek zabrać, a wykonując jakąkolwiek pracę, porusza się wolno, jakby z trudem. -Nie może także pracować umysłowo, nawet czyta z trudnością, nie rozumie tego co czyta, po chwili – zapomina co przeczytał – „myśli uciekają”, a jednocześnie przeszkadzają myśli przykre o treści opisanej poprzednio. Od czasu do czasu pojawia się także nieokreślony lęk.

Po podaniu imipraminy stan początkowo się nie zmienia. Po kilku dniach nieco poprawia się aktywność – pacjent próbuje czytać, zajmuje się drobnymi pracami, Bóle głowy i inne dolegliwości cielesne stają się mniej dokuczliwe. Po dalszych kilku dniach – aktywność jeszcze bardziej wzrasta zmniejsza się ilość „zmartwień” – pojawiają się one, ale „nie przez cały dzień”, i są jakby mniej dokuczliwe. Zaczyna się także poprawiać sen. Po dalszych kilku lub kilkunastu dniach – u pacjenta stwierdza się jeszcze brak pewności siebie, pewne wątpliwości co do tego, czy da sobie radę w przyszłości nie może też wiele czytać, trudno mu się skupić. Innych objawów depresji już nie ma, a i te ostatnie – znikają po tygodniu lub dwóch. Imipraminę podajemy jeszcze przez pewien okres czasu, bo przedwczesne przerwanie kuracji zawsze powoduje nawrót depresji. Obniżamy więc dawki leku ostrożnie, zatrzymujemy się dość długo na dawkach minimalnych, czyli podtrzymujących.

Wspomnieliśmy o tym, że w trakcie leczenia depresji za pomocą imipraminy – poprawia się sen, następnie bezsenność znika całkowicie. Poprzednio zaś była mowa o tym, że ten sam lek, podany wieczorem – utrudnia sen. Wracamy do tej sprawy, aby wyjaśnić, że nie ma tu żadnej sprzeczności: imipramina, wpływając korzystnie na cały zespół objawów depresji, powoduje także ustępowanie bezsenności co innego – jej bezpośrednie działanie pobudzające, przejawiające się tylko krótko po każdej dawce leku.

Wracamy do działania leczniczego imipraminy. Jest to istotny lek przeciwdepresyjny: podwyższa obniżony nastrój, w mniejszym stopniu wpływa na napęd działanie tego leku (i całej grupy związków zbliżonych) jest trwałe – podobnie jak inhibitorów MAO. >Po jednorazowej dawce leku nastrój zmienia się nieznacznie, lub nie zmienia się wcale: poprawa następuje stopniowo, wyraźnie widać ją dopiero po kilku, a nawet kilkunastu dniach. Zwykle zaznacza się podwyższenie napędu, a niekiedy jest to nawet niekorzystne. Wiele depresji przebiega z niepokojem ruchowym i psychicznym, lękiem – w tych przypadkach stosuje się zwykle inne leki, na przykład zbliżoną do imipraminy amitryptylinę, ponieważ imipramina może nasilać niepokój .i objawy do niego zbliżone. Nie wpływa ona też korzystnie na sen, dlatego nie podajemy jej wieczorem. Zresztą podobnie ujemny wpływ na sen mają leki pobudzające (amfetamina) i inhibitory MAO.

Podobne wpisy